Uitskrop

Selfhelpskrywers verdeel die mensdom klakkeloos in kompartemente. Die leiers en die volgers. Dié wat kan en dié wat wil. Wenners en verloorders. Elke jaar is daar dan ook nuwe koel kategorieë vir self-identifikasie. Maar vir die tussen-ins, bewoners van grys gebiede, die moeilik peilbares, is daar kwalik spasie of raad. Waar moet ons arme drommels en afdwalers inpas? Asseblief, kan ons vir eens net asem skep en onsself wees sonder om in ʼn katagorie ‘gehelp’ te word deur kwaksalwers, doemprofete en twakpraters?

Gepraat van leiers: hoe het die ampsbekleërs en heilige koeie en selfaangestelde helde tog geval! Kyk na Amerika, Engeland, Europa, Myanmar en ook ter plaatse. Moet ons werklik glo dat diktators, sterk manne, grootpraters en liegbekke nou alle waarheid in pag het en volke na saligheid lei?

Steve Jobs het gesê dis innovering wat ʼn leier van ʼn volger onderskei, maar wie se innovering? Walt Disney kon die skeppende innovering van ʼn uitgebreide span talentvolles saamsnoer. Lao Tzu het geglo: “A leader is best when people barely knew he exists; when his work is done, his aim fulfilled, they will say we did it together.” Nelson Mandela het hierop uitgebrei: “It is better to lead from behind and to put others in front, especially when you celebrate victory when nice things occur. You take the front line when there is danger. Then people will appreciate your leadership.”

Volgens Maya Angelou speel emosionele intelligensie die deurslaggewende rol in goeie leierskap: “I’ve learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.”

Skryf vandag in op SKROP se gratis weeklikse nuusbrief. Stuur jou versoek na skropwerf@gmail.com

Perspektiewe van doodgaan

Drie skrywers besin oor die laaste bestemming …  

Die vraag oor die sin of betekenis van die dood, is eintlik ’n vraag oor die sin van die lewe. Daarom kan ons van die sterwendes so baie oor die lewe leer. En vandaar die waarneming van die versorgers van sterwendes: Soos jy gelewe het, jou lewenshouding en optrede, so sterf jy. – Tobie Wiese

 Die vrees vir die dood ontstel my nie. Om te sterwe is ’n natuurwet, nie ’n straf nie. Waar ek ook al lê, sal my sagte weefsel ontbind totdat net my skelet oorbly – maar dié sal ook mettertyd vergaan en die organismes voed wat ná my kom. Só hoop ek om my geringe rol in die siklus van lewe en dood te speel. – George Claasen

 Wat oorbly van my ervaring van my kind se dood, is die woorde waarmee ek die storie kan vertel. My woorde kan moontlik ‘n paar mense bekoor of troos of bloot minder alleen laat voel terwyl hulle oor die dood van ‘n geliefde treur. En dit troos my tog ook, op ‘n manier, dat ek nie meer sin hoef te soek in wat gebeur het nie. – Marita van der Vyver

Wreed én mooi is die dood, Jonathan Ball Uitgewers, 2019

 Lees nog boeiende aanhalings uit nie-fiksie hier …

Op 8 April 1964 skryf Etienne Leroux aan my dat hy byna klaar is met ’n nuwe boek, maar dat hy nog aarsel tussen twee ‘name’ (sy hoofletters) DIE STIGTING of EEN VIR AZAZEL. ’n Maand later, op 7 Mei, skryf hy: ‘Ek stuur vandag vir jou my boek, Een vir Azazel.” Dis so ’n belangrike brief dat ek dit byna in geheel sal aanhaal. Hy gaan so voort: ‘Sal jy dit asseblief aan een van jou betroubare taalkêrels voorlê? … Maar, asseblief, lê dit tog aan iemand voor wat ’n bietjie verbeelding het en nie ’n man se manuskrip sal opmors met al te suiwer Afrikaans nie. Ek laat dit met vertroue aan jou goeie oordeel oor wie jy sal kry. Soos jy weet, gebruik ek soms ’n eienaardige soort Afrikaans en dit is so deel van my skryfstyl dat veranderings wat nie absoluut noodsaaklik is nie, ’n hele aksentverskuiwing kan laat plaasvind …”

’n Lewe met boeke van Koos Human, Human & Rousseau, 2006

The new duke was a boy of only eight years old, a bastard of Robert’s by the name of William (the Great). In Anjou, predictably enough, much was made of his parentage. William’s mother, his enemies alleged, was the daughter of a man whose loathsome duty it had been to prepare corpses for burial: a wretch irredeemably polluted by the filth and rottenness and death. The charge was certainly a damaging one – for it served directly to cast aspersions upon the new duke’s fitness to rule. The science of heredity was a serious matter, after all. As the ancients have long since proved, both sperm and menstrual blood were suffused with the essence of an individual’s soul – and since, as everyone knew, it was their commingling that served to form an embryo, it implied that baseness as well as nobility might be implanted within a womb, there to flow within a foetus’s veins. Robert, by slaking his lusts upon a corpse-handler’s daughter, had most likely bred a monster. The vileness if the grandfather, so Wiliiam’s enemies charged, could hardly help but manifest itself within the grandson. The young duke, if only permitted to grow to adulthood, appeared fated to serve as the shroud-winder, not of the dead, but of very kingdoms.”

Millennium by Tom Holland, Abacus, 2008

Lees nog aanhalings

Boeke

Deborah Steinmair gesels met Zirk van den Berg

Lees nou

In die begin

Openingsparagrawe

Lees nou

Vermaak

Paul Boekkooi resenseer Dialogues des Carmélites en Schalk Schoombie resenseer Rectify en Hereditary

Lees nou

Encore

Paul Boekkooi resenseer Die rypmaakkamer

Lees nou

Kuns

Johan Myburg skryf oor 21 Years of Curating the Cube

Lees nou

Kos

Kobus Burger eet by Hoi Polloi, Parys, Vrystaat

Lees nou

Kortstories

Wete deur Johann Smith

Skryf in vir die Kortstoriewedstryd

Lees nou